Prosta budowa postaci bez pomysłu

1. Ilustracja #

2. Problem #

2.1. Przykład problemu #

Co zrobić, jeśli Gracz nie ma pomysłu na ciekawą postać? Jak zrobić postać „filmową” mając jedynie pobieżny pomysł?

Pal diabli, jeśli Gracz zdecyduje się zrobić postać, która ma się stać ciekawa. Gorzej, jeśli zrobi postać „tajemniczą i mroczną”.

Co to jest postać tajemnicza i mroczna? Ano, dwa przykłady:

Wariant 1:

„Gram mrocznym wojownikiem. Stracił dłoń w walce ze swoim byłym mistrzem i od tej pory jest rozgoryczony i mroczny. W walce nie zna litości - walka jego jedyną wierną (i mroczną) towarzyszką.”

Wariant 2:

”Mój zwiadowca pochodzi z Doliny Mgieł. Całe życie spędzał we mgłach i potrafi się schować przed wszystkim. Jest tak tajemniczy, że nie zdradza nawet innym swojego imienia.”

2.2. Czemu to jest problem #

2.2.1. Co widzi Mistrz Gry #

Jak czytam te opisy postaci jako Mistrz Gry?

• Wariant 1: „Chcę walczyć. Tylko. Daj mi wroga a go zabiję. Nie daj mi wroga a się znudzę na sesji.”
• Wariant 2: „Chcę, by inni Gracze interesowali się moją postacią. Będę czerpać przyjemność z tego, że ja coś wiem a oni nie. Co za leszcze.”

Żeby nie było, że jestem bezzasadnie złośliwy: w ilu filmach widzieliście takie postacie jako głównych bohaterów w grupie innych postaci?

Ja nie przypominam sobie zbyt wielu dobrych filmów tego typu.

2.2.2. Dlaczego to działa w filmie czy książce #

Gdy oglądamy film, to mamy możliwość obserwowania rzeczy niewidocznych dla postaci w filmie.

My wiemy, że ten zwiadowca w rzeczywistości jest księciem Doliny Mgieł i pragnie uratować swój lud. Ale inne postacie w filmie tego nie wiedzą.

Gdyby kamera (lub narrator) nie skupiała się na tym zwiadowcy, byłaby to najnudniejsza postać w grupie.

2.2.3. Dlaczego to nie działa w RPG #

Gracze bardzo często nie mają wiedzy o tym, czego nie wiedzą ich postacie. Dla innych Graczy postać mroczna i tajemnicza jest często źródłem irytacji, przeszkodą lub udręką.

Nie przez przypadek „Władca Pierścieni” opowiada historię Frodo Bagginsa, z jego wszystkimi wadami i słabościami a nie historię Gandalfa. Właśnie te słabości i unikalne cechy Froda nadają tej postaci pozory życia i prawdziwości.

Innymi słowy, wyobraźcie sobie grupę składającą się z pięciu mrocznych i tajemniczych. Nie dość, że biedny Mistrz Gry nie ma jak zrobić im sensownej sesji, to jeszcze po co ci mroczni i tajemniczy mieliby kiedykolwiek współpracować ze sobą?

Nie wiem, zakładają Hobbystyczne Kółko Mroku I Tajemnic?

Ogólnie, przechlapane.

3. Rozwiązanie #

3.1. Jak zatem zrobić ciekawą postać #

Dobrze. Mam nadzieję, że przekonałem Was, że postacie mroczne i tajemnicze to nie jest najlepszy pomysł. Jak zatem nie mając dobrego pomysłu zrobić postać atrakcyjną i nadającą się do filmu, która nie jest mroczna i tajemnicza?

Rozwiązaniem jest postać o koncepcie, w który wpisany jest paradoks lub cechy szczególne i nietypowe.

3.2. Parę przykładów #

Najprościej zacząć od przykładów. Przeróbmy naszego wojownika i zwiadowcę na postacie tego typu.

Wariant 1:

„Gram mrocznym wojownikiem. Stracił dłoń w walce ze swoim byłym mistrzem i przez dłuższy czas był rozgoryczony.

Od mroku uratowała go miłość do kwiatów, piękna i książek botanicznych - większość czasu spędza na kolekcjonowaniu kwiatów, próbie hodowli roślin ozdobnych oraz zbudowania najpiękniejszego ogrodu botanicznego w okolicy.”

Wariant 2:

Mój zwiadowca pochodzi z Doliny Mgieł. Całe życie spędzał we mgłach i potrafi się schować przed wszystkim.

Jednak on nie chce tak żyć; mało kto tak jak mój zwiadowca ukochał słońce. Najchętniej kroczy w świetle dnia, na plaży - rozsiewając radość i wątpliwej jakości dowcipy o elfach.

Wariant 3:

Mój nekromanta ma niewielki dworek z nieumarłymi sługami, którzy zbierają haracz z okolicy.

Ma też obsesję na punkcie grzybów. Zaczęło się od mrocznej magii, ale prawdziwą pasją tej postaci stało się kolekcjonowanie i hodowanie grzybów, którymi może się przechwalać na corocznym konwencie grzybiarzy egzotycznych. Jak na razie, nie jest bardzo ceniony - ale pracuje nad tym, by to zmienić.

3.3. Jak zbudowałem te postacie #

To dość proste:

• Mroczny wojownik + dążenie do piękna i kwiatów
• Zwiadowca z doliny mgieł + kocha słońce i opowiada kiepskie dowcipy
• Nekromanta z dworkiem i świtą + miłośnik grzybów egzotycznych pragnący chwały w grzybiarskiej grupie społecznej

Wziąłem standardową postać i dodałem do niej coś niestandardowego. Coś, co na pierwszy rzut oka nie pasuje.

Chodźmy o krok dalej:

• Nieufna znachorka wiejska, która była gwiazdą filmową
• Programista w korporacji, który przekazuje majątek na schronisko dla kotów
• Paladyn Światła i Prawości, który nad Światło i Prawość pragnie walczyć z najgroźniejszymi wrogami

3.4. Czemu warto to robić #

Każda postać zbudowana z takich członów ma w sobie wbudowany silnik fabularny. Takie postacie są postaciami filmowymi - nadają się na głównych bohaterów. Mają sprzeczne motywacje oraz nie są płaskie i jednowymiarowe.

• Z jednej strony Mistrz Gry wie, jak te postacie wciągnąć, czego one chcą i jak pomóc ich Graczom złożyć ciekawą opowieść.
• Z drugiej strony Gracz wie, jak taka postać powinna się zachować w danej sytuacji.
• Z trzeciej strony, sama sesja będzie bardziej miodna i atrakcyjna przez zderzenie ciekawych osób.

Jak ja bym połączył takie trzy postacie jak Wojownik, Zwiadowca i Nekromanta?

Niech sesja ma miejsce w kurorcie wypoczynkowym na wyspie. W tym sympatycznym miejscu doszło do pojawienia się dziwnych roślin i grzybów, co zagraża temu miejscu (np. Zgodnie z Monster in the House).

• Rola zwiadowcy - dowiedzieć się co się dzieje oraz nie dopuścić do paniki. Dodałbym tu dla zachęty też tajemnicze mgły i poszedłbym za pomysłami Gracza.
• Rola nekromanty - pozyskać właściwe, unikalne grzyby, które mogą pomóc wygrać następny konkurs.
• Rola wojownika - uratować piękny ogród, z którego ta wyspa słynie. Może pozyskać sadzonki?

Proste, prawda?

Więc czemu tego nie zrobić? Zawsze taki podstawowy koncept można poszerzyć i zrobić z niego coś więcej.

4. Podsumowanie #

Nie jest łatwo od zera zbudować interesującą postać, która będzie motorem sesji RPG.

Jednym ze sposobów (który ja i moje drużyny często wykorzystujemy) jest budowanie postaci o koncepcie paradoksalnym - do typowej postaci dodajemy coś, co nie pasuje. Gdy się okaże, że taka postać nam pasuje, poszerzamy ten koncept aż postać stanie się atrakcyjna i interesująca.

Bardzo ważne jest to, że jeśli postać ma mieć coś, co nie pasuje, musi to przejść „test kamery” - gdyby to było nagrane na kamerę, widz by to zobaczył bez objaśniania ze strony narratora:

• Postać, która kocha muzea - zda test kamery, jeśli postać wykonuje działania w kierunku na odwiedzanie muzeów czy uzupełnianie ich składu.
• Postać, która jest księciem na wygnaniu - nie zda testu kamery, jeśli postać nie wykonuje działań pokazujących tą unikalną cechę tej postaci (nawet nie mam w tej chwili pomysłu jak to pokazać).

Innymi słowy, musi być to możliwe do zobaczenia. Przeżycia wewnętrzne postaci nie są tu istotne - ważne jest to, czy na filmie wyglądałoby to atrakcyjnie w sposób widoczny dla kamery.

5. Następny krok #

Zrób sobie taką postać chociaż dla sportu. To ćwiczenie zajmie Ci około 10 minut.

1. Stwórz typowy, prosty koncept postaci (np. Wojownik, któremu spalili wioskę)
2. Dodaj tej postaci paradoksalną / nietypową cechę (np. I który poświęcił się dokumentowaniu zbrodni)
3. Zapewnij, by ta cecha była widoczna na kamerze (np. Więc kolekcjonuje plotki i je puszcza w świat dalej)
4. Sprawdź, czy umiesz wymyślić 2-3 sposoby, jak wciągnąć taką postać w sesję RPG

Powodzenia!

← Home